Wolanie z Wolynia nr 4 (179)

Lipiec-Sierpień 2024 r.

str. 63

­ Pobil kozaka? ­ zdziwil się Rona.

­ Pobil kozaka? ­ wykrzyknęla reszta.

Chlopcy! ­ zawolal Kindrat. Wypije-

my za ko... tfu, czort!.. Za Jona! Za dziel-

nego Jona!

Rona już podniósl szklankę, ale się

rozmyślil. On jeszcze byl zdolny do my-

ślenia.

­ ,,Dziadziu", (tak on nazywal Kindra-

ta), wybiegasz do przodu. Nasz Jon skoń-

czy na szubienicy. Tak, tak... To jest nie-

wątpliwe. To ciekawy i wyjątkowy typ. W

swojej ostatniej sztuce...

W tym czasie wszedl nowy gość.

Wszyscy znowu wstali. To byl Oleh...

­ U-u, Oleh!.. przedlużal swoją orację

Rona. ­ Jakie wiatry? ­ przypomnial so-

bie, że Olehowi zmarla siostra, staral się

zmienić nastrój. ­ Wybaczcie... Bardzo,

bardzo przepraszam... I mateczkę Li-

dię Konstantynowną przeproście za mnie.

Dzisiaj ja nie moglem... Akurat wesele

przebilo smutek... Ale ja zajdę jutro zlo-

li... Pliiii! Uch, i pili! A my, bracie, tak-

żyć wyrazy wspólczucia...

że... Nie odstajemy i my... O-o, nie-e!

­ Ale ty mimo wszystko wypijesz?

Bo oto ja tak myślę: nasz czlowiek... no,

Wypijesz? ­ nastawal Kindrat. Nie cze-

jak wam powiedzieć... Maly, malomów-

kal na odpowiedź i nalewal... Oleh, roz-

ny, nudny... Siedzi, czochra się, jak Ser-

mawiając z Roną, wziąl kielich, nie pa-

hija ojciec, i myśli, myśli, jak nasz Tara-

trząc na niego, mówil... A potem, jakby

sko... O wszystkim myśli, i z wszystkich

przypomnial, że trzyma kielich, rzucil na

stron myśli... A wypije kielicha i od razu:

niego pobieżnie oczyma, powiedzial ,,za

ruch, mowa, śpiew... Góry przewraca...

zdrowie wszystkich" i wychylil. Kindrat

Popatrz na jednego, gdy po kielichu! Nie

znowu nalal...

chlop, a czlowiek... Coś im, wam, nam

­ Ja ­ mówil, ­ rozumiem. U mnie tak-

­ wszystkim brakuje... Może, my zanad-

że umieraly siostry. Pij, pij, bracie! I nasi

to trzeźwi... Nie, Wolodźko? Powiedz ty.

przodkowie kiedyś pili za zmarlych, a my

Ty zawsze nas nauczaleś, a teraz milczysz

także... Jak to ty mówisz, Wolodźku?...

i myślisz, i wódki nie pijesz, i nie bardzo

Tra... tra...

lubisz dziewczyny, i nie palisz... No, to

­ Tradycja, ­ podpowiedzial mu Oleh.

powiedz: mówię nieprawdę? Co? Nie je-

Tramtadycja! Cu-u-udo-o-wnie! Oto

steśmy do czorta trzeźwi i, gdy co do cze-

slowo, chociaż nie nasze... A skoro wszy-

go, musimy troszkę się napić, aby siebie

scy pili, to jest tak... Pili, nieboszczy-

pokazać... Junacy... My wszyscy juna-

ki. Zawsze i wszędzie... Rodzili się ­ pili,

cy... Z brodami... Nie odważni i wierzą-

żenili się ­ pili, umierali ­ pili... Ku-

cy, i chcący, że mama obroni...

powali coś, ­ także pili, a sprzedawa-