str. 62

Lipiec-Sierpień 2024 r.

Wolanie z Wolynia nr 4 (179)

­ Do dna!...

­ Nie, ­ sprzeciwia się Wolodźko.

­ Teraz za wasze zdrowie!

­ Do dna! ­ krzyknąl Rona. ­ Kindra-

cie. Ile my wypiliśmy?

­ Nie wiadomo, ­ ochryplym glosem

odpowiedzial Kindrat. Wolodźko jeszcze

raz wypil do dna, zdecydowanie podszedl

do stolu i twardo postawil szklankę. On

szybko się upijal.

­ Siadaj! Gdzie byleś? ­ pyta Kindrat.

Uczcimy zwycięstwo na twoje odejście.

Niech zginie nasza komuna! Niech żyje!...

Ech, wszystko jedno! My trochę napraw-

dę idioci... Ale musicie i tak być...

­ Przestań robić durnia! ­ krzyknąl

Rona, ­ Idioci ­ kto nie umie żyć. A my

żyjemy!

­ Prawda! ­ wykrzyknęli wszyscy chórem.

­ ,,Szybkie jak chmury, wszystkie dni

naszego życia! Co godzinę, to krótsza do

mogily nasza droga. Nalej, naleeej, towa-

aarzyszu czarę za zdrowie!" ­ zaciągnąl

falszywie Rona. Wtórowali mu Anton i

Kindrat. Wolodźko milczal. Chcial zaką-

nie! Wyjdź z mego sklepu" ­ Jak? Krzyk-

sić nieprzyjemny smak gorzalki, ale nie

nąl Jon. I trzasnąl kozaka w ucho. Kozak

bylo czym. Odczuwal, że opuszczają go

na niego. Przewrócili ladę, rozbili lam-

nerwy, a glowa zapada w mrok. Już daw-

py. Jon chwycil butelkę i uderzyl kozaka

no nie pil gorzalki. Glowa nie trzymala

w glowę. Ten upadl. Jona schwycili i po-

się na mięśniach i opadala. Kindrat moc-

prowadzili.

no uderzyl ręką po plecach.

Zmierzchalo się. Wolodźko zostawil

­ No co? ­ krzyknąl on. Zmęczyleś się?

Wierkę i poszedl drogą. W pobliżu poli-

Wolodźce jeszcze jedną! ,,Hej, kto nie pije,

cji, znowu tlum. Wolodźko na chwilę się

temu nalewajcie! Kto nie pije, temu nie

zatrzymal i dowiedzial się, że Jona aresz-

dawajcie!" Zapal! To tytoń, pierwsza kla-

towali. Ludzie sami go zatrzymali i oddali

sa, mieszanka. Nie palisz? Czort z tobą!

komendantowi. Potem Wolodźko poszedl

­ Idź precz, Kindracie! ­ brutalnie ode-

do Rony.

zwal się Wolodźko. Napadla go zlość. Ja-

Szedl pól godziny. Tam pelno znajo-

kiego czorta on tu zaszedl? Wstać i mówić?

mych. Kindrat, Serhij, Anton, nawet De-

Co? Do kogo? Przepowiadać? Jemu robi

min. Wszyscy weseli, czerwoni, na stole

się żal Jona. Teraz on myśli o nim, a glów-

flaszki, świeci się wielka lampa, pali się

nie slyszy jego śmiech. Dumny, ironicz-

w piecu. Naprzeciw Wolodźce wyszedl

ny śmiech. ­ Ty Kindracie jak barylo! Ple-

Rona z flaszką i szklanką w rękach.

ciesz, pleciesz do siebie i nie ma końca. Kie-

­ Szybko!.. Do dna!.. ­ wolal Rona.

dy przestaniesz pić? Oto Jon pobil kozaka!

Wolodźko wypil.