Wolanie z Wolynia nr 4 (179)

Lipiec-Sierpień 2024 r.

str. 55

jeść. Tak, moi szanowni przyjaciele! Nie

kojniej. Matwiej niezgrabnie, jak zawsze,

mają czego jeść. I nie mają co ubrać. Oni

jak i wszystko, ciągnąl swoją mowę.

są obdarci, bosi i goli. I tysiącami ucie-

­ Dobrzy ludzie! ­ powtórzyl jeszcze

kają przez wszystkie granice, oni zapel-

raz to samo zdanie, jego glos byl spokojny,

nili nasze więzienia, ich zamykają, za-

niemal cichy, ale slowa brzmialy twardo i

wracaja z powrotem, ­ to są najnieszczę-

wyraźnie. ­ Zastanówcie się! No, o czym

śliwsze stworzenia rodu ludzkiego, prole-

tu jest mowa? Ja nie mam więcej do po-

tariusze nad proletariuszami, a byli taki-

wiedzenia, niż powiedzial syn... Dodam

mi wieśniakami, jak my jesteśmy tu, na

tylko trochę jaśniej: z bolszewizmem nam

tej ziemi... Ojcowie, matki, bracia, sio-

nie po drodze! My jesteśmy ludzie, a tam

stry, ­ dorośli, starzy i dzieci. Czy i wy

są zlodzieje. Ja ich widzialem nie raz i ni-

chcielibyście się takimi stać? Odpowiedź

gdy nie zapomnę...

teraz należy do was ­ zakończyl Wolodź-

­ Prawidlowo! ­ wykrzyknąl jakiś

ko swoją mowę.

dziadźko wysokim falsetem.

I po tym usiadl. To zrobilo wyraźne

­ Tak! Prawda! Widzieliśmy ich! Do-

wrażenie, na sali rozlegly się oklaski, Jon

syć! ­ wstalo jeszcze kilku mężczyzn. ­

natychmiast zerwal się z miejsca i wy-

Precz z bolszewizmem! Do czorta matki!!

krzyknąl:

Wydawalo się, że zwolennicy Jona,

­ Proszę o glos!

jak zwykle, zaczną buczeć, ale tak się nie

­ Zostala zgloszona propozycja za-

stalo. Widać bylo, że zmniejszyla się ich

mknięcia dyskusji, ­ odpowiedzial Ser-

ilość, a ci, co dalej stali przy swoim, stra-

hij. ­ I musze poddać ją pod glosowanie.

cili swoje poparcie. Serhij znowu zacząl

­ Ja proszę o glos! ­ uparcie domagal

dzwonić.

się Jon.

­ Dobrzy ludzie! Wolal. To przecież

­ Nie mogę dać glosu, póki nie prze-

nie jest wiec polityczny, lecz zebranie

glosujemy wcześniejszej propozycji, ­

czlonków spóldzielni. Proszę do rzeczy.

stal na swoim Serhij.

Zabrania się mówić nie na temat, zwlasz-

­ Glos, glos, glos! ­ krzyczeli zwolen-

cza tym, którzy nie są czlonkami... Pod-

nicy Jona.

daję pod glosowanie propozycję zamknię-

­ Cicho! Wy nie jesteście trzoda, a to

cia dyskusji. Kto jest za ­ proszę podnieść

nie chlew, ­ bezceremonialnie odpowie-

rękę.

dzial Serhij. Ale sala nie cichla, a wprost

Większość byla za. Wolodźko także

przeciwnie... Wszyscy wstali z miejsc, i

podniósl rękę. Jon nie podniósl, siedzial

ci co byli za i ci, co przeciw. Kindrat nie

czerwony, byl nastroszony. On wyraźnie

wytrzymal i znowu chwycil z palkę. Na-

rozglądal się po sali i byl wyraźnie nieza-

wet Matwiej, który tak uważnie i spokoj-

dowolony.

nie sluchal wszystkiego, co mówili, nie

Dyskusja się skończyla. Dalszy punkt

wytrzymal i wstal.

­ wybór nowego zarządu. Wolodźko za-

­ Dobrzy ludzie! ­ Odezwal się.

proponowal udzielić absolutorium ustę-

Ktoś z publiki wykrzyknąl: ­ Ci-

pującemu zarządowi. Większość popar-

cho! Dziadźko Matwiej chce cos po-

la wniosek. Stary zarząd ustąpil, ogloszo-

wiedzieć.

no pięć minut przerwy, aby przygotować

Wszyscy obejrzeli się na Matwieja,

propozycje skladu nowego zarządu. Bylo

sala powoli cichla, niektórzy siadali na

już dosyć późno, ludzie wstawali z miejsc,

swoje miejsca i w ogóle zrobilo się spo-

zbijali w grupy, zastawiali przejścia. Jon