str. 54

Lipiec-Sierpień 2024 r.

Wolanie z Wolynia nr 4 (179)

wą! Przecież każdy ma swoje sprawy. Na-

czą... Ale mnie nie jest wiadomo, czemu

sze, krewnych, tutejsze i nie tutejsze... I

towarzysz Jon i nas zaprasza do ich towa-

mowa, i oświata, i kultura, i gospodarka,

rzystwa... My tu w swojej wsi żyjemy z

i polityka... Czy mamy opierać się tylko

dziada, pradziada i prapradziada.. Tysią-

na kimś?.. Mówimy ­ towarzysze! Pew-

ce i tysiące lat... To nasza ziemia... Nasza

nie, że towarzysze... Ale musimy tez wie-

ojczyzna... I mamy tu pola, wsie, miasta,

dzieć, kim są oni, skąd są oni i czego oni

ogrody, sady, szopy... I kumów, i swatów,

od nas chcą? Wy znacie oto mnie, ja znam

i dni powszednie i święta... Nie, nie moi

was... Znamy siebie, jak lyse konie... Ile

mili... My nie jesteśmy żadnymi proleta-

zjedliśmy razem kapusty, ile wypiliśmy

riuszami... I ja was otwarcie pytam, czy

okowity... Ile naśpiewaliśmy, ile prze-

chcielibyście się nimi stać? Takimi samy-

tańcowaliśmy... A tu nagle czujemy, że

mi proletariuszami?

my, także moja skromna osoba jest jakimś

To bardzo pijane pytanie, jak powie-

niepracującym elementem, że nadawalem

dzialby nasz towarzysz Kornij... Bo cala

wam jakichś niedobrych gazet, zlych ksią-

komedia w tym, że ci sami święci prole-

żek, że ja burżuj, że Serhij, to prawie jakiś

tariusze jednoczą się na terytorium car-

bankier Morgan... Tu oto między wami

skiego imperium, pod dowództwem syna

jest i mój ojciec... Chcecie, mi wierzcie,

burżuazji Lenina i syna kulaka, Trockie-

nie chcecie, to nie, a ja nie jestem mniej

go, postanowili silą narzucić swoją wla-

pracującym, niż nasz szanowny towa-

dzę wszystkim obywatelom kraju i calą

rzysz Jon... I książki, które tu czytamy,

ludność zamienić w proletariat. Odebrać

to są nasze książki, przez nas napisane i

od niej wszystko, co kto ma, i zrównać ich

o nas napisane... I gazety, jakie czytamy,

z tymi najbiedniejszymi i zacząć żyć na

to nasze gazety, wydane we Lwowie, w

piecu. Wedlug nich, to się nazywa dykta-

Lucku... Przez naszych ludzi. O naszych

tura proletariatu. A po ludzku, to się na-

sprawach... I ja nijak nie mogę zrozumieć,

zywa przemocą, bezprawiem i rabunkiem.

czemu one nie podobają się naszemu to-

Ale już taka rzecz zostala już dokonana na

warzyszowi Jonowi.

naszej ziemi, tam dalej za Szumskiem...

Ale ja slyszę i widzę, że jemu podoba-

Przez proletariuszy Lenina i Trockiego...

ją się inne książki i inne gazety... Wyda-

Przy pomocy takich proletariuszy, jak

ne gdzieś indziej... I przez kogoś innego...

nasz buńczuczny towarzysz Jon... (Na

Bardzo dobrze wiemy, co to za książki i

sali slychać śmiech).

co to za gazety... Tam na nich napisano:

Śmiejcie się czy nie śmiejcie, ale to

­ proletariusze wszystkich krajów ­ lącz-

gorzki żart. Przy tym miliony ludzi stra-

my się! A czy my jesteśmy proletariusze?

cilo życie. Wyganiają z domów, rozbija-

Wy, ja, wszyscy tu obecni?.. Niech nam

ją rodziny, wsadzają do więzienia, na ze-

towarzysz Jon wyjaśni, kto to są proleta-

slanie... Zresztą, wy ich już widzieli-

riusze... To są ci ludzie, którzy niczego

ście... Przypomnijcie te wszystkie akcje

,,wyrównania", ,,dokladania", ,,likwida-

nie mają. Ani kola, ani domu, ani nawet

cje nadwyżek", ,,doplaty", ,,wszystko na

imienia. Im nawet mówią, ze oni nie mają

front"... Jak to do czysta wymiatali wasze

ojczyzny... Marks mówi im bardzo wyraź-

nie: proletariusz nie ma ojczyzny. On sam

stodoly, chlewy, magazyny, sady. Obiecali

jest goly i bosy... I po co mają tacy lu-

dać wszystko, a wszystko zabierali. A kie-

dzie w calym świecie się jednoczyć. Do-

dy dadzą, nie wiadomo. A teraz tam tyl-

brze. Niech sobie na zdrowie się jedno-

ko jedno jest jasne: ludzie nie mają czego