str. 48

Lipiec-Sierpień 2024 r.

Wolanie z Wolynia nr 4 (179)

się zdobyć, jednak broni mieli już bar-

lam się do ucieczki, balam się strasznie,

dzo dużo. Bardzo dobrze pamiętam

że mnie za to Ukraińcy zlapią i zabiją na

ich kuchnię polową, która stala w le-

miejscu.

sie oraz spożywających posilki żolnie-

rzy. Nic więc dziwnego, że czuliśmy się

NA BIELINIE

tam dość bezpiecznie.

Nasz tato zarabial już niezle pienią-

Bardzo dobrze utrwalil mi się ten

dze jako szewc, potrafil też robić wiele in-

świąteczny ranek 9 kwietnia 1944 r., kie-

nych pożytecznych rzeczy, dlatego przy-

dy wraz z calą naszą rodziną udalam

najmniej już nie glodowaliśmy. Tymcza-

się do kościola katolickiego (wlaściwie

sem w mieście robilo się coraz bardziej

to byla kaplica), drewnianego pw. Pod-

niebezpiecznie i poważnie obawiali-

wyższenia Krzyża Świętego na rezurek-

śmy się, że Ukraińcy przy cichej zgodzie

cję, na godzinę 6.00. To byla duża i pięk-

Niemców, napadną na naszą spolecz-

na świątynia, polożona już na skraju wsi

ność uciekinierów i nas wszystkich be-

Bielin, w której tego dnia zgromadzi-

stialsko wymordują. Pamiętam też dzień

lo się bardzo wielu ludzi, w środku wla-

kiedy nasz tato przyszedl do domu i po-

ściwie nie bylo wolnego miejsca. Na na-

wiedzial: ,,Musimy uciekać, bo Ukraińcy

bożeństwo przybylo naturalnie także

zjeżdżają się do Wlodzimierza i przyjdzie

wielu partyzantów wraz z rodzinami,

taki dzień, że nas wybiją". Po tych slo-

niektórzy byli w mundurach, a inni po

wach zaczęliśmy pakować nasze rzeczy,

cywilnemu. Modlitwa byla bardzo go-

najęliśmy wóz z koniem i w bialy dzień

rąca, nagle uslyszalam glośne i strasz-

pojechaliśmy do wsi Worczyn, która ob-

ne wybuchy bomb i to dość niedale-

jęta byla już dzialaniem polskich party-

ko kościola. Ludzie zaczęli się modlić

zantów, zgrupowanych wokól Bielina.

jeszcze glośniej i jeszcze bardziej żar-

Do glównej siedziby polskiej samoobro-

liwie, wszyscy wolaliśmy do Boga, aby

ny bylo stąd tylko 500 metrów. Miejsco-

bomby nie spadly czasem na kościól

wość Worczyn wlaściwie już nie istnia-

wypelniony wiernymi. Gdy po pew-

la bowiem stal tylko jeden dom. Resz-

nym czasie opuszczalam wraz z inny-

ta albo zostala zniszczona, albo spalona,

mi kościól, palila się już cala wieś Bie-

albo rozebrana. Zatrzymaliśmy się wla-

lin. Tego dnia Niemcy zrównali Bielin

śnie w tej chalupie, czuliśmy się tu bez-

z ziemią, zginęlo wielu ludzi i zwierząt

pieczni i mieszkaliśmy przez calą zimę,

domowych. W tej sytuacji szybko wróci-

aż do świąt Zmartwychwstania Pańskie-

liśmy do naszego domku, a tu ku nasze-

go 1944 roku.

mu wielkiemu zaskoczeniu zastaliśmy

Samoobrona na Bielinie rozrosla

rodzinę ukraińską, która pod naszą nie-

się do bardzo dużych rozmiarów, par-

obecność zdążyla wprowadzić się do na-

tyzantów bowiem przybywalo z każ-

szego domku.

dym dniem i z wszystkich stron Woly-

Tato na początku próbowal się z nimi

nia. Po pewnym czasie bylo ich tam już

porozumieć, w końcu przyszedl do nas i

bardzo wielu, widzialam cale duże od-

powiedzial z troską: ,,Dzieci nie mamy po

dzialy wojska, jak maszerowaly i ćwi-

co iść do domu, ponieważ zamieszkali w

czyly musztrę wojskową. To formujące

nim Ukraińcy i jak z nimi zostaniemy, to

się mlode Wojsko Polskie, bylo umun-

możemy nie doczekać do rana. Mogą nas

durowane bardzo niejednolicie, każdy

wszystkich nagle wymordować, dlatego

chodzil wlaściwie w tym, co udalo mu