Wołanie z Wołynia nr 5 (108)

Wrzesień-Październik 2012 r.

str. 11

Wierzyć w Chrystusa - Вірити в Христа

DZIECKO

Swiadome macierzyństwo

W jakieś słoneczne popołudnie spo-

tkałem na ulicy jedną z dawno nie widzia-

nych znajomych. Była radosna i uśmiech-

nięta. Zauważyłem, że jest w ciąży. „Z

czego pani tak się cieszy?” – spytałem.

„Spodziewam się dziecka. Piotruś ma

już trzy lata, więc oboje z mężem postano-

wiliśmy mieć drugie maleństwo”.

Dziecko u boku dorosłego człowieka

jest czymś normalnym, tak jak w całej

przyrodzie czymś normalnym jest poto-

mek obok dorosłego osobnika. Dziecko

jest zgodne z naturą człowieka. Bierzemy

przy tym człowieka nie tylko z punktu wi-

dzenia fizjologicznego, bo to byłoby za-

cieśnienie, ale ujmujemy go całościowo.

Powiedzmy więc wyraźniej: dziecko jest

zgodne z człowieczeństwem, tzn. z kie-

runkiem rozwoju fizycznego i psychicz-

czucia, że jest ono nierozdzielnie z nimi

nego człowieka. Brak dziecka jest czymś

związane. Następnie w tym sensie, że

nienormalnym.

umożliwia rozwój ich własnej osobowo-

Każda reguła ma oczywiście wyjątki

ści.

(chociażby księża czy zakonnice), ale te-

Spróbujmy tę tezę udowodnić. Czło-

raz nie będziemy o nich mówili. Normal-

wiek jest skazany na siebie. Grozi mu

nie rzecz biorąc człowiekowi dorosłemu

zamknięcie się w swoim małym świadku

bez dziecka grozi pewne zubożenie, a

troski o własną przyjemność. Miłość jest

nawet wypaczenie, nienormalność, skrzy-

wyzwoleniem od siebie samego. Miłość

wienie. Małżonkowie decydujący się

do dziecka jest przez swój ogrom wyzwo-

na dziecko nie mogą więc robić z siebie

leniem najpełniejszym. Jest wyzwoleniem

bohaterów, którzy poświęcili się „w imię

twórczym, bo dziecko żąda od człowieka,

miłości Boga” czy w imię nie wiem cze-

aby dał ze siebie maksimum w trosce o

go. W rzeczywistości dziecko jest dla nich

jego utrzymanie i wychowanie. Miłość

szczęściem, i to w dwojakim znaczeniu:

rodzicielska wyzwala więc najwięcej

najpierw w tym zwykłym, uczuciowym,

energii, bohaterstwa, poświęcenia, uak-

wypływającym z faktu obserwowania

tywnia masę drzemiących możliwości,

rozwijającego się obok nich życia i z po-

a więc rzeczywiście rozwija człowieka,