Wołanie z Wołynia nr 5 (108)

Wrzesień-Październik 2012 r.

str. 9

powiada Stefan Kołaczkowski: „Zie-

Kostopol i do dnia dzisiejszego trwa

mia, która umiała wszczepiać taką do

w Równem. Przyjechała na Wołyń

siebie miłość, że każdy, co ją opuścił,

by nieść ludziom Chrystusa. Siostra

trwał odtąd w nieukojonej nostalgii, w

Mateusza nie jest obojętna do środo-

nieprzezwyciężonym,  irracjonalnym

wiska, które Ją otacza. Potrafi nawią-

«u nas inaczejČ” wzbudziła również

zać kontakt z każdym człowiekiem.

W czasie rozmowy z nią odczuwa się

zamiłowanie naszych sióstr. Bo u nas

promienia dobroci i radości płynącej

jest inaczej i za to dziękujemy siostrą.

z Jej duszy. Z tą osobą człowiek jest

Jesteśmy dumni z tego, że w naszej

wyluzowany, co pozwala łatwo otwo-

parafii pracują siostry, właśnie siostry,

rzyć się na dialog. Jej świat to muzyka

do których można przyjść z każdym

i poezja, które są niepowtarzalnością,

problemem. Życzymy im sto lat życia,

jakimś nieśmiertelnym tknięciem du-

czarować wszystkich swoim uśmie-

szy jak to ładnie napisała Lina Kosten-

chem oraz chwalić Pana Boga swoimi

ko. Pracę w kancelarii oraz w zakry-

uczynkami.

stii siostra Mateusza łączy z opieką

Paweł Lewczuk

nad chórem „Serafin” i ministrantami.

Liliana Gargas

W parafialnym chórze siostra jest du-

chownym przywódcą, pomaga w do-

borze repertuaru jak również wspiera

działanie chóru. Dla ministrantów jest

opiekunką i dobrą matką.

Parafianie doceniają wysiłek na-

szych sióstr i dziękują Ojcu Niebie-

skiemu za ich obecność oraz wsparcie

w naszej parafii. W naszych siostrach

są zjednoczone miłość do Boga i do

pracy.

Chcielibyśmy podziękować Mat-

ce Generalnej nie tylko za te trzy

prezenty, które teraz mamy, ale rów-

nież i za tych, które przyczyniły się

do odrodzenia naszej parafii. Przede

wszystkich za świętej pamięci s. Fa-

bianę Szydłowską, a także za s. Laurę,

s. Danutę, s. Maristelę, s. Monikę, s.

Krystencję oraz s. Witalię, które tak

Grób Sł. Bożej Antoniny Marcjanny

serdecznie zostały przyjęte przez na-

Mirskiej w Grodzisku Mazowieckim

szych parafian. Dziękujemy za pamięć

Fot. Archiwum

o Kresach, gdzie przecież i było zało-

żone Zgromadzenie Sióstr Opatrzno-

ści Bożej.

Dlaczego Ukraina tak mocno za-

korzeniona w sercu naszych sióstr?

Na to pytanie w pewnej mierze od-