Dawne Syrenki - zamknięta kontynuacja forum "Usunięcie macicy i co dalej?"

Malkaziu wpadłam Cię uściskać razem z naszymi Syrenkami i kandydatkami na Syrenki ;) Trzymaj się kochana i Ty i Ismenka

Dziękuję Cioseńku za informacje...moja obawa jest tak duża, że aż przerażająca...Jestem przygaszona, prawie się nie odzywam. Jedynie co, to piszę o swoich uczuciach tu z Wami. Domownicy mają swoje sprawy, więc nie chcę ich obarczać moim stresem. Męża nie ma ponieważ pracuje za granicą i dopiero będzie 15 września, chociaż wie o mojej operacji i zmartwił się, ale to nie jest praca tu gdzieś w pobliżu. Pływa na statkach i jest teraz w Indiach...Chciałby tu bardzo być ze mną w tym czasie, ale niestety nie może. Więc z tym moim stresem jestem sama. Buziaczki i serdeczne uściski...

Oliczku dziękuję serdecznie, że jesteś cały czas ze mną. Za tą dobroć, którą mi okazujecie piszę do was, a oczy mam pełne łez...dziękuję, dziękuję, dziękuję...jesteście wszystkie kochane...Całuski...

Dziękuję Karmagulusiu za miłe słowa. Tak mieszkam nad morzem, w mieście Gryfice - 18km od morza, koło Niechorza, Rewala. 100km od Szczecina. Mój mąż jest emerytowanym wojskowym, ale sytuacja nas przycisnęła i musieliśmy znaleźć dodatkowy dochód, dlatego mój mąż porobił kursy i zaczął pływać na statkach. Ja niestety mam orzeczenie o niepełnosprawności i dlatego mój mąż jest jednym żywicielem naszej rodziny. Mamy kredyty, które trzeba spłacać, a emerytura męża nie wystarczała na zapłaty i jeszcze na życie. Mój mąż chce, żebym podjęła się tej operacji a ja sama wiem, że muszę!!!! Całuski...

Dziękuję Karmagusiu i Diarusiu za miłe słowa. Jest to również moja pierwsza operacja, a faktycznie to jak miałam 18 lat to byłam operowana na wyrostek, ale wtedy byłam młoda i tak nie przeżywałam jak teraz. Może to też wiek robi swoje. Dzieci do mnie bez przerwy do mnie dzwonią, a zwłaszcza moja córka, która jest też w Londynie już 5 lat i cały czas wypytuje się i pociesza mnie, a sama we wrześniu będzie rodziła więc nie chcę ją zamartwiać. Mam jeszcze dwóch synów. Jeden mieszka 30km ode mnie z żoną i córeczką, a drugi najmłodszy mieszka z żoną z nami. Jego żona też jest w ciąży, a rozwiązanie ma w styczniu. Jestem szczęśliwą Babcią i chciałabym się cieszyć jeszcze z narodzin moich wnusiów. Moja córcia będzie miała 2 synka, a u synowej jeszcze nie wiemy co będzie...dzieci są moją podporą...
Buziaczki dla was kochane syrenki... Ściskam Was mocno...

Malkaziu, dziewczyny juz Ci wszystko jasno wytłumaczyły. Ja tylko dodam, że dasz rade, skoro ja dałam, a jestem panikara Ale teraz musisz znaleźć sposób na wyciszenie emocji i na odpoczynek przed operacją. Zajmij sie tym, co sprawia Ci przyjemność, nie możesz się cały czas dołować i myśleć o tym co Cie czeka. Skup sie tylko na sobie, szpital i operacja to sprawa dla lekarzy i personelu szpitalnego. Ty dbaj o siebie. Należy Ci sie teraz odrobina takiego zdrowego egoizmu. Bo w tym momencie nie ma niczego ważniejszego od Ciebie i Twojego zdrowia. Szkoda, ze męża teraz nie ma...przydałby się. Ale i pomyślałam o tym, jak on sie będzie zamartwiał. Ale oboje dacie rade, przejdziecie przez to razem.
Uszy do góry

Dziękuję Malgoniu za wsparcie. Jest mi teraz bardzo potrzebne...Lęk przed operacją tak chyba nie minie...Wmawiam sobie " ...nie obawiaj się, będzie dobrze...", ale za chwilę lęk wraca, nogi się trzęsą i cała wpadam w rezonans...Ślicznie Ci dziękuję i całuję oraz serdecznie pozdrawiam...

Malkaziu masz wspaniałą rodzinkę jak widzę, więc tyle kochających ludzików do wspierania i do opieki, a do tego te wnuczęta w drodze i wnusia, będzie Ci z nimi łatwiej i dasz radę zobaczysz

Dziękuję Oliczku...Masz rację...To prawda...Dziękuję Wam kochane syrenki...Miłego wieczorku, całuski i Dobrej Nocki...

Malkaziu po cichutku przyznam Ci się w tajemnicy, że też czekam na trzecie wnusiątko
Będziemy razem świętować w podobnym czasie
Dobrej i spokojnej nocki Ci życzę

Malkaziu, ja wiem, ze to co napisze wyda Ci sie nie do osiągnięcia...ale spróbuj. Bo nie chodzi o to, żebyś sobie wmawiała, że będzie dobrze, że masz sie nie obawiać. Ty musisz zmienić swoje myślenie, bo dobrze będzie z pewnością, a Ty przestań o tym tak dużo myśleć. Odreaguj, odpuść. Nie zaczytuj sie w necie o operacji, o wszystkim co sie z tym wiąże. Słuchanie muzyki...książki...nie wiem może zakupy, spacery...kino, koncert, muzeum...wszystko jest teraz lepsze od siedzenia w domu i rozmyślania. Strach w tej sytuacji jest normalny, każda z nas sie bała, ale nie możesz dac się zdominować temu. Jesteś silna, pokonasz i lęk i dasz sobie radę. Jestem tego pewna.

Oliczku to mamy obydwie powód do radości...Gratulacje...Dziękuję Malgosiaczku za dobre rady...Masz rację...Więc na dobranoc całuję Was wszystkie przyjaciółeczki i ściskam najmocniej jak potrafię...Pa!!!!!!!!!!!!!!!

Kochana Karmagulciu dziękuję ślicznie i dziękuję za wszystko. Pozdrawiam i życzę miłego dzionka...Troszkę pospałam...Buziaczki...

Malkaziu, wczoraj Ci naskrobałam i gdzieś wcięło ale to nic.

Chciałam Ci tylko powiedzieć, że strach przed operacją jest po prostu nieuzasadniony. Fakt, ja też się bałam, ale starałam sie robić różne rzeczy, żeby nie myśleć. Dlatego posłuchałam dobrych rad naszych Syrenek i udałam się z rodzinką na wakacje. Co prawda były krótkie i zwariowane, ale w tym czasie o operacji nie myślałam wcale, był to niesamowity relaks dla duszy Powtarzam Ci więc jako świeżo upieczona Syrenka, strach w tym wypadku ma wielkie oczy
Skoro jesteś jeszcze na chodzi zrób coś dla siebie, co pozwoli popłynąć myślom w pozytywną stronę. Niedługo, tak jak ja będziesz wspominać czas operacji jako przeżycie, którego właściwie nie będziesz pamiętać

Chciałam też cichutku pogratulować Tobie i Oliczkowi potrójnego (wkrótce) babciowania

Masz rację Anetko...jestem Ci bardzo wdzięczna za rady i porady oraz dziękuję za gratulacje z Babciowania...Wiem, że tak powinnam zrobić tylko wszyscy czekają na obiad, który ja ugotuję i ja posprzątam, ale to nic...Przynajmniej jak robię to wszystko to nie myślę o tym co mnie w najbliższych dnia czeka...buziaczki i uściski oraz wspaniałego i słonecznego dzionka...

Malkaziu63,ja też Cię wspieram z całego serca Podpowiem Ci,że po operacji możesz poprosić o środek uspokajający,bo przeciwbólowy sami Ci zaaplikują.Teraz melisa,nervosol i czekolada.Przytulam i życzę powodzenia,bo jak dobrze zrozumiałam to już w czwartek.

Asieńko dziękuję Ci serdecznie za wsparcie i za rady. Tak, w ten czwartek mam się wstawić o 9,00 do szpitala. Jak w czwartek nie będę się odzywała tzn. zatrzymali mnie w szpitalu...pozdrawiam i ściskam kochane Syrenki,,, Buziaczki...

powodzenia jutro

dobrze by było byś już dziś przeszła na lekką dietę, łatwiej Ci będzie się jutro do operacji przygotować

Wszystko będzie dobrze

Nie dziękuję kochane Przyjaciółki...odezwę się jak będę już w domu...Jesteście wspaniałe i cudowne...Całuski, buziaczki i ściskam Was wszystkie...

Ismenko będę trzymała za Ciebie kciuki...buziaczki...