Tekst źródłowy strony Sakrament Kapłaństwa

==SAKRAMENT KAPŁAŃSTWA==

Święty Paweł mówi do swojego ucznia Tymoteusza:<br>
„Przypominam ci, abyś rozpalił na nowo charyzmat Boży, który jest w tobie przez nałożenie moich rąk.” (2 Tm 1, 6).<br> 
„Jeśli ktoś dąży do biskupstwa, pożąda dobrego zadania” (1 Tm 3, 1).<br>
Do Tytusa powiedział: "W tym celu zostawiłem cię na Krecie, byś zaległe sprawy należycie załatwił<br>
i ustanowił w każdym mieście prezbiterów. Jak ci zarządziłem” (Tt 1, 5).<br>

Cały Kościół jest ludem kapłańskim. Przez chrzest wszyscy wierni uczestniczą w kapłaństwie Chrystusa.<br> 
Uczestnictwo to jest nazywane „wspólnym kapłaństwem wiernych”.<br>
U jego podstaw i dla służenia mu istnieje inne uczestnictwo w posłaniu Chrystusa,<br>
przekazywane przez sakrament święceń, którego misją jest pełnienie służby we wspólnocie,<br>
w imieniu i w osobie Chrystusa-Głowy.<br>

Kapłaństwo urzędowe różni się istotowo od wspólnego kapłaństwa wiernych,<br>
ponieważ udziela świętej władzy w służbie wiernym.<br>
Pełniący urząd święceń wykonują swoją posługę wobec Ludu Bożego przez nauczanie(munus docenti),<br>
kult Boży (munus liturgicum) i rządy pasterskie (munus regendi).<br>

Od początku posługa święceń była udzielana i wykonywana według trzech stopni:<br>
jako posługa biskupów, prezbiterów i diakonów.<br>
Posługi udzielane przez święcenia są niezastąpione w organicznej strukturze Kościoła.<br>
Bez biskupów, prezbiterów i diakonów nie można mówić o Kościele.<br>

Biskup otrzymuje pełnię sakramentu święceń, która włącza go do Kolegium Biskupów<br>
i czyni widzialną głową powierzonego mu Kościoła partykularnego.<br>
Biskupi jako następcy Apostołów i członkowie kolegium mają udział w odpowiedzialności apostolskiej<br>
i w posłaniu całego Kościoła pod zwierzchnictwem papieża, następcy św. Piotra.<br>

Prezbiterzy są zjednoczeni z biskupami w godności kapłańskiej,<br>
a równocześnie zależą od nich w wykonywaniu swoich funkcji duszpasterskich;<br>
są powołani, by być roztropnymi współpracownikami biskupów.<br>
Tworzą oni wokół swojego biskupa prezbiterium, które wraz z nim jest odpowiedzialne za Kościół partykularny.<br>
Otrzymują od biskupa misję kierowania wspólnotą parafialną lub określoną funkcję kościelną.<br>

Diakoni są wyświęcani dla zadań posługi w Kościele.
Nie otrzymują oni kapłaństwa posługi,<br>
ale święcenia dają im prawo do ważnych funkcji w posłudze słowa,<br>
w kulcie Bożym, w zadaniach duszpasterskich i charytatywnych,<br>
które mają pełnić pod pasterskim zwierzchnictwem swojego biskupa.<br>

Sakrament święceń udzielany jest przez włożenie rąk,któremu towarzyszy uroczysta modlitwa konsekracyjna.<br>
Prosi się w niej Boga, by otrzymującemu święcenia udzielił łask Ducha Świętego,<br>
potrzebnych dla jego posługi. Święcenia wyciskają niezatarty charakter sakramentalny.<br>
Kościół udziela sakramentu święceń tylko mężczyznom(viris) ochrzczonym,<br>
których zdolności do wykonywania posługi kapłańskiej zostały starannie rozeznane.<br>
Odpowiedzialność i prawo dopuszczenia kogoś do przyjęcia sakramentu święceń przysługuje władzy kościelnej.<br>
W Kościele łacińskim sakrament święceń prezbiteratu jest udzielany w sposób zwyczajny tylko kandydatom,<br>
którzy są gotowi dobrowolnie przyjąć celibat i publicznie wyrażają wolę zachowania go<br>
z miłości do Królestwa Bożego i służby ludziom.<br>
Udzielanie sakramentu święceń wszystkich trzech stopni należy do biskupów.<br>
Sakrament kapłaństwa i sakrament małżeństwa są określane jako Sakramenty w Służbie Komunii.<br>
 

























[[Kategoria: Sakramenty Kościoła katolickiego-Sakrament Kapłaństwa|*]]